HAG – Moist Areas [eh?, 2011]

 

Wykonawca: HAG
Album: Moist Areas | Rok: 2011
Wytwórnia: eh? | Nośnik: CDr
Gatunek: improv, jazz
Podobne: Zero Centigrade, Martin Küchen


Recenzja: HAG to nowojorskie trio Brad’a Henkel’a, Sean’a Ali’ego i David’a Grollman’a, którzy w swym mieście są bardzo aktywnymi muzykami, choć słuch o nich rzadko poza jego granice wypływa. Panowie grają odpowiednio na trąbce, kontrabasie i werblu, choć w ich rękach nie usłyszycie tych instrumentów w tradycyjnym ujęciu. Sonorystyka, free improwizacja i eksperymenty brzmieniowe to trzy zjawiska jakie eksploruje HAG.

Na ‘Moist Areas’ wydano brooklyński koncert z 2011 roku, podczas którego uchwycono zwierzęcą naturę muzyków. Słychać ich osobliwy stosunek do instrumentów, określiłbym go jako co najmniej zdystansowany. Wydaje się, że chcą im zrobić krzywdę, ale nie przez jeden mocny i skuteczny cios, a raczej powoli się nad nimi znęcając. Instrumenty się wiją, skowyczą, warczą, syczą, parskają, charczą i szczekają, ostrzegają i grożą, ale nie gryzą, nie atakują. Ta cała agresja zdaje się być silnie kontrolowana i opanowana. Wściekłość się kłębi, ale nie eksploduje. Brakuje trochę szaleństwa. W ostatnich utworach zmęczone walką opadają z sił i już tylko się pienią, opętańczo pojękują, aż im ślina cieknie.

‘Wilgotne Obszary’ pokazują trio przede wszystkim jako zwarty i zgrany skład z jasną i skutecznie realizowaną wizją. Gdyby nie wypisano we wkładce instrumentów, ciężko byłoby mi odgadnąć co generuje poszczególne dźwięki. Bardzo trudno dosłuchać się w tym materiale trąbki, werbla i kontrabasu. Różnorodność wydobywanych brzmień i długość płyty powodują, że materiał nie nudzi i z łatwością docieramy do końca. W tym wszystkim brakuje mi tylko pomysłu na to, co zrobić z tymi oryginalnymi dźwiękami. Szkoda, że nie układają się w porywające struktury, skoro już Panowie nie zdecydowali się uwolnić tego zwierzęcego rytuału bez pamięci i ograniczeń.

Opakowanie: Opakowanie jest bardzo proste. Wkładka jest zgięta wpół i z płytą w środku wsunięta w foliową kieszonkę. Z przodu znajduje się grafika Ian’a Pyper’a, a z tyłu lista utworów i płac. Oprócz okładkowego pseudo-biologicznego schematu żyjątka, które przypomina pierwotniaka, najbardziej rozczula brokatowy papier w kolorze miedzianym.


Ocena: dostateczny z plusem 3+ / 6

Lista utworów:
1. D Wakes Up Next
2. Red Wings To Hell
3. Sleep
4. Moist Again
5. Piss Prophet
6. Spit
7. Moist Areas

Czas: 37:50
Producent: Brad Henkel i Jeff Kaiser

Advertisements

~ - autor: Krzysztof Pietraszewski w dniu 6 marca 2012.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s